La familia nomo Norblin, ne vekas verŝajne inter la plimulto da poloj iujn apartajn asociaciojn. Varsovianoj, ligitaj al la urbohistorio, ne eraras menciante la famiĝintan fabrikistan familion, pro la tre popularaj kaj alte taksataj 19-jarcentaj arĝentumitaj pladaroj kaj manĝilaroj, vaste konataj tiupoke ankaŭ en la Okcidenta Eŭropo. Kaj nun en la postfabrikaj ejoj troviĝas tre fama en Vasovio, om luksa bazaro.
La franca familiprotoplasto estis la 18-jarcenta pentristo Jan Piotr Norblin, servanta i.a. en la kortego de la pola princa Czartoryski-familio. Tio estis la motivo, ke liaj filoj instaliĝis en Pollando. Baldaŭ la poliĝinta Norblin-familio famiĝis pro siaj patriota sinteno kaj aktivado en la socia kaj kultura vivo.
Stefan Juliusz Norblin naskiĝis en Varsovio en 1892. Li estis konata plastikisto, pentristo, karikaturisto, ilustristo, artafiŝisto, projektanto de internoj, arkitekto, projektanto de modo. Li famis pro siaj modernismaj kaj secesistilaj reklamafiŝoj kaj art décostilaj, artdekorstilaj pentraĵoj. Stefan Norblin studis la pentroarton en Antverpeno kaj Dresdeno. En 1920 li partoprenis la polan-bolŝevistan militon, kiel tradukisto li partoprenis la packonferencon en Rigo. Post la milito li revenis al Varsovio edziĝante al aktorino Maria Modzelewska.
Komence de la milito en 1939, milito proklamita de Germanio, la geedza paro forveturis al Rumanio kun la celo dummilite establiĝi en Usono. La vojo estis kondukonta tra Azio, kie en Persio ili haltis kelkan tempon, por sekve halti pli longe en Hinda Unio. La unuaj en 1941 kondukis al Mumbajo, kie li konatiĝis kun maharaĝo Lakhdhirji Waghji, kiu revis pri la artdekorstila palaco. Norblin estis dungita por pentri pentraĵojn en la populara en Okcidento stilo, sed influita de la loka tradicio. Multaj el ili daŭre estas rigardeblaj.
Tio kondukis poste Stefanon Norblin krei plurajn ravajn verkojn, en kiuj la eŭropa art déco ligiĝis kun la hindaj motivoj, kio sekvis per pliaj mendoj de hinduniaj aristokratoj. En 1943 Norblin komencis krei verkojn por palaco de maharaĝo Kamakhya Narain Singh en Patna. Tiuj verkoj, opiniataj kiel perdiĝintaj, saviĝis en la formo de fotoj de Claus-Ulrich Simon, admiranto de la hinduniaj pentraĵoj de Norblin.
La plej grava verko kreiĝis kiel mendo de maharaĝo Umaid Singh el Raĝastano. En 1944 la konstruado de la palaco Umaid Bhawan en Ĝodhpur, unu el la plej grandaj ĉi-specaj konstruaĵoj de la 20-a jarcento finiĝis. La tasko de Norblin fariĝis dekori la rezidejon en la stilo koresponda kun la eklektika aspekto de la palaco, ligonta eŭropan modernisman tradicion kun hindunia arkitekturo. Pro sinko de la ŝipo veturiganta meblojn el Eŭropo Norblin okupiĝis ankaŭ pri la projektado de la internoj kaj pri la tiea ekipaĵaro.
Dum sia ĉirkaŭ trijara estado en Ĝodhpuro Norblin kreis nenombreble multajn pentraĵojn kaj projektojn. Laborante pri detaloj Norblin inspiriĝis per riĉa kolekto de gentaj memoraĵoj de la maharaĝo, kio donis poluron de aŭtentikeco.
Norblin forlasis la Hindan Union post la fino de siaj laboroj ĉe Umaid Singh i.a. pro malsano de sia filo. La familio decidis forveturi al Usono, kie Stefan Norblin daŭre laboris kaj kreis. Li mortis en San Francisko en 1952.
El la elsendo 15.02.2026. Legas Barbara – 05′ 18″
